Co się dzieje, gdy podczas wędrówki za bardzo zmarzniesz?

Najważniejsze informacje

• Hipotermia może wystąpić nawet wtedy, gdy temperatura jest powyżej zera, zwłaszcza gdy jesteś mokry lub wystawiony na działanie wiatru.

• Wczesne objawy ostrzegawcze to drżenie z zimna, niezdarność, nietypowe zmęczenie i trudności z koncentracją.

• Mokra odzież, wiatr i wyczerpanie mogą sprawić, że organizm szybciej traci ciepło.

• Wiedza o tym, kiedy zawrócić, jest równie ważna jak wiedza o tym, co spakować.

• Schronienie awaryjne, suche warstwy odzieży i realistyczny plan wędrówki mogą pomóc zmniejszyć ryzyko.

Dzień, w którym uznałem, że drżenie z zimna to po prostu część przygody

Muszę się do czegoś przyznać.

W listopadzie zeszłego roku wybrałem się na wędrówkę, mając na sobie kurtkę, która zdecydowanie była za cienka na taką pogodę.

Dlaczego?

Bo prognoza podawała 8°C.

Osiem stopni!

Prawie tropikalnie, pomyślałem.

Spakowałem więc kanapkę z serem, dwa batony czekoladowe, mały pomarańczowy termos i parę rękawiczek, które kupiłem w 2019 roku, ale nigdy tak naprawdę ich nie nosiłem.

Tym, czego nie spakowałem, była dodatkowa ciepła warstwa odzieży.

Świetne podejmowanie decyzji.

Mój przyjaciel Jake od razu to zauważył.

„Zamarzniesz” – powiedział.

Roześmiałem się.

Czterdzieści siedem minut później stałem na wietrznym wzgórzu, trzęsąc się tak mocno, że pewnie wyglądałem jak zepsuta pralka.

Palce miałem sztywne.

Zęby mi szczękały.

I nagle ta kanapka z serem wydała się najmniej ważną rzeczą we wszechświecie.

Ciekawe. Może Jake miał rację.

Na szczęście zawróciliśmy, schowaliśmy się przed wiatrem i ogrza­liśmy się, zanim sytuacja stała się poważna.

Ale dało mi to do myślenia.

Co tak naprawdę dzieje się z twoim ciałem, gdy podczas wędrówki zmarzniesz za bardzo?

Bo jak się okazuje, czymś innym jest odczuwanie chłodu, a czymś innym popadanie w hipotermię.

I warto o tym wiedzieć.

1. Twoje ciało nieustannie stara się utrzymać ciepło

Twoje ciało to w zasadzie bardzo skomplikowany system grzewczy.

System grzewczy, który domaga się też przekąsek i od czasu do czasu podejmuje fatalne decyzje.

Zazwyczaj twoje ciało stara się utrzymać temperaturę ciała w okolicach 37°C.

Gdy jesteś narażony na zimno, twoje ciało zaczyna wprowadzać zmiany.

Naczynia krwionośne blisko twojej skóry zwężają się, aby ograniczyć utratę ciepła.

Twoje mięśnie mogą zacząć drżeć, aby wytwarzać ciepło.

A twoje ciało priorytetowo traktuje ochronę ważnych narządów.

Dreszcze to wczesny sygnał ostrzegawczy, że twoje ciało intensywniej pracuje, by utrzymać temperaturę.

Ale oto co jest ważne.

Jeśli tracisz ciepło szybciej, niż jesteś w stanie je wytwarzać, temperatura twojego ciała może zacząć spadać.

Hipotermia występuje, gdy temperatura ciała spada poniżej 35°C.

I nie, nie musisz stać na śnieżycy, żeby do tego doszło.

2. Hipotermia nie wymaga śniegu

To mnie zaskoczyło.

Kiedyś kojarzyłem hipotermię z arktycznymi wyprawami, dramatycznymi akcjami ratunkowymi w górach, i ludźmi w filmach podejmującymi wątpliwe decyzje.

Jak w Zjawie.

Tyle że z mniejszą liczbą niedźwiedzi.

Ale hipotermia może rozwinąć się podczas zwykłych wędrówek w chłodną, mokrą lub wietrzną pogodę.

Wyobraź sobie to.

Jest 9°C.

Masz na sobie wilgotną warstwę bazową.

Wiatr się wzmaga.

Zatrzymujesz się, żeby zjeść lunch.

Nagle tracisz ciepło znacznie szybciej, niż się spodziewasz.

Mokra odzież może zwiększyć utratę ciepła, a wiatr usuwa warstwę ciepłego powietrza wokół twojego ciała.

A jeśli jesteś zmęczony, głodny lub wyczerpany, utrzymanie ciepła może stać się jeszcze trudniejsze.

Bezpieczeństwo podczas wędrówek w chłodne dni zależy nie tylko od temperatury. Liczy się połączenie różnych warunków.

3. Wczesne objawy, których nie należy lekceważyć

Właśnie w tym momencie robi się poważnie.

Hipotermia nie zawsze objawia się dramatycznie.

Czasami pierwsze objawy wydają się zaskakująco zwyczajne.

Zwróć uwagę na:

• Utrzymujące się lub niekontrolowane dreszcze

• Niezgrabne ruchy lub trudności w posługiwaniu się rękami

• Nietypowe zmęczenie lub osłabienie

• Wolniejsze myślenie lub problemy z koncentracją

• Niewyraźna mowa

• Dezorientacja lub nietypowe zachowanie

Jeśli ktoś staje się zdezorientowany, nienaturalnie senny lub zaczyna mieć trudności z koordynacją ruchów, potraktuj to jako nagły przypadek medyczny.

I nie zakładaj, że ktoś czuje się dobrze tylko dlatego, że przestaje się trząść.

Dreszcze mogą słabnąć lub ustąpić, gdy hipotermia staje się ciężka.

To nie musi oznaczać poprawy.

To ostrzeżenie.

Och, to mi coś przypomina...

Dlaczego wędrowcy zawsze upierają się, że wszystko u nich w porządku?

Możesz stać w ukośnym deszczu, mieć na sobie jedną mokrą rękawiczkę, a błoto sięga połowy spodni.

Ktoś pyta: „Wszystko w porządku?”

A ty odpowiadasz: „Tak, uroczo!”

Uroczo?

Naprawdę?

Moja przyjaciółka Sophie opisała kiedyś mroźną, okropną wędrówkę jako „całkiem odświeżającą”.

Miała niebieskie spodnie przeciwdeszczowe, zepsuty parasol, i około 14 igieł sosnowych przyczepionych do czapki.

Odświeżające.

Jasne.

Tak czy inaczej.

Wracając do coraz bardziej rozpaczliwych prób organizmu, by utrzymać ciepło.

4. Co się dzieje, gdy hipotermia się pogarsza?

Gdy temperatura ciała nadal spada, mózg, serce i inne narządy mogą mieć trudności z normalnym funkcjonowaniem.

Osoba może być coraz bardziej zdezorientowana.

Ich ruchy mogą stać się nieskoordynowane.

Mogą mieć trudności z mówieniem.

W końcu ciężka hipotermia może spowodować utratę przytomności i niebezpieczne zaburzenia pracy serca.

Ciężka hipotermia zagraża życiu i wymaga pilnej pomocy medycznej.

Nie da się tego rozwiązać, po prostu idąc szybciej.

Albo pijesz kawę.

Albo ogłaszasz, że jesteś „zbudowany inaczej”.

Nie jesteś superbohaterem Marvel .

Jesteś człowiekiem z normalnym ludzkim układem nerwowym.

Postępuj odpowiednio.

5. Co zrobić, gdy komuś jest za zimno?

Jeśli podejrzewasz hipotermię, przerwij narażenie na zimno i niezwłocznie poszukaj pomocy medycznej. Wezwij służby ratunkowe, jeśli podejrzewasz hipotermię, zwłaszcza gdy ktoś ma zaburzenia orientacji, słabą koordynację, niewyraźną mowę lub nietypową senność.

W oczekiwaniu na pomoc, jeśli to bezpieczne:

1. Przenieś tę osobę w osłonięte miejsce, z dala od wiatru i deszczu.

2. Zastąp mokre ubrania suchymi warstwami jeśli można to zrobić bezpiecznie.

3. Odizoluj ją od podłoża za pomocą maty do spania, zapasowych ubrań lub innych odpowiednich materiałów.

4. Osłoń jej głowę i ciało, koncentrując się na ochronie tułowia.

5. Obchodź się z nią delikatnie i obserwuj jej oddech oraz reakcje.

W przypadku osoby, która jest w pełni przytomna i może bezpiecznie przełykać, ciepły, bezalkoholowy napój może poprawić jej samopoczucie.

Nie podawaj jednak jedzenia ani napojów osobie, która jest zdezorientowana, bardzo senna lub nie może normalnie połykać.

Unikaj bezpośredniego intensywnego źródła ciepła, energicznego pocierania i gorących kąpieli.

I nie zakładaj, że osoba z poważnymi objawami może po prostu rozgrzać się, idąc.

Podejrzenie umiarkowanej lub ciężkiej hipotermii wymaga profesjonalnej opieki medycznej.

6. Sprzęt awaryjny, którego obyś nigdy nie musiał użyć

Oto czego się nauczyłem.

Najbardziej przydatny sprzęt turystyczny nie zawsze jest tym najbardziej ekscytującym.

Czasami to nudny sprzęt, spoczywający spokojnie na dnie plecaka.

Zapasowa warstwa izolacyjna.

Wodoodporna warstwa zewnętrzna.

Schronienie awaryjne.

Coś, co pomaga ograniczyć narażenie na warunki atmosferyczne, gdy czekasz na pomoc.

Na przykład peleryna aZengear Emergency Survival Poncho może zapewnić dodatkową osłonę przed wiatrem i deszczem jako element kompaktowego zestawu awaryjnego.

Nie zastępuje ona odpowiedniej odzieży, izolacji ani leczenia medycznego.

Ale dodatkowa ochrona, która może być dostępna, gdy warunki nagle się pogorszą, może okazać się cenna.

I szczerze mówiąc, wolałbym nosić przy sobie mały przedmiot awaryjny przez dziesięć lat, nie potrzebując go, niż desperacko żałować, że go nie spakowałem.

Chociaż w moim plecaku są już trzy tajemnicze paragony i plastikowa łyżeczka.

Może więc powinienem przeorganizować zawartość.

Zaraz, do czego to zmierzało?

Och, tak.

Utrzymywanie ciepła.

Wiesz, co jest zabawne?

Wędrówki całkowicie zmieniły moje podejście do gorących napojów.

Filiżanka herbaty w domu?

Miło.

Filiżanka herbaty po trzech godzinach marszu w zimnym wietrze?

Emocjonujące przeżycie.

Kiedyś wypiłem gorącą czekoladę z wgniecionego metalowego kubka i naprawdę poważnie rozważałem napisanie mu listu z podziękowaniami.

Sophie powiedziała, że to dziwne.

Pewnie ma rację.

Tylko nie zaczynaj przy mnie tematu ludzi, którzy podgrzewają rybę w mikrofalówce w pracy.

7. Zapobieganie jest znacznie łatwiejsze niż ratunek

Porozmawiajmy o tym, jak całkowicie uniknąć problemu.

Ponieważ zapobieganie jest znacznie przyjemniejsze niż leczenie w sytuacji awaryjnej.

Zanim wyruszysz w chłodną pogodę, sprawdź:

• Prognoza pogody i warunki wiatrowe

• Twoja trasa i przewidywany czas wędrówki

• Dostępne światło dzienne

• Odpowiednie warstwy izolacyjne i wodoodporne

• Jedzenie, woda i zapasy awaryjne

• Możliwości nawigacji i komunikacji

Ubieraj się warstwowo, by łatwiej kontrolować ciepło i wilgoć.

Jeśli mocno się pocisz, zmień ubranie, zanim warstwy bazowe przemokną.

Jeśli zatrzymujesz się na przerwę, załóż warstwę izolacyjną, zanim zmarzniesz.

I nie bój się zawrócić.

Właściwie pozwól, że to poprawię.

Szczególnie chętnie zawracaj, gdy warunki stają się niebezpieczne.

To nie jest poddawanie się.

To rozsądna decyzja.

8. Dlaczego wędrówki z kimś mogą mieć znaczenie

Oto praktyczny powód, by zabrać ze sobą przyjaciela.

Poza możliwością dzielenia się z kimś przekąskami.

Inni mogą zauważyć zmiany w Twoim zachowaniu, zanim sam je rozpoznasz.

Dezorientacja i zaburzenia oceny sytuacji mogą być objawami hipotermii.

Co oznacza, że osoba, u której się to rozwija, może nie rozumieć w pełni, co się dzieje.

Towarzysz wędrówki może zauważyć nietypowe milczenie, niezdarność lub dziwne decyzje.

I tak, niektórzy podejmują dziwne decyzje, nawet gdy jest im całkiem ciepło.

Kiedyś przez osiem minut próbowałem otworzyć baton zbożowy od złej strony.

Ale wiesz, o co chodzi.

Sprawdzajcie, co u siebie.

Zwłaszcza gdy warunki się pogarszają.

9. Najważniejsza umiejętność to wiedzieć, kiedy przestać

Kiedyś myślałem, że bycie dobrym piechurem oznacza ukończenie trasy.

Bez względu na wszystko.

Deszcz?

Idź dalej.

Wiatr?

Idź dalej.

Zimno?

Ponarzekaj teatralnie, a potem idź dalej.

Ale zmieniłem zdanie.

Dobra ocena sytuacji jest ważniejsza niż dotarcie na szczyt.

Jeśli komuś zaczyna grozić niebezpieczne wychłodzenie, priorytetem jest bezpieczeństwo, a nie ukończenie wycieczki.

Czasami oznacza to wczesne zawrócenie.

Czasami oznacza to znalezienie schronienia i zorganizowanie pomocy.

A czasami oznacza to zaakceptowanie faktu, że góra nadal będzie tam w następny weekend.

Co, szczerze mówiąc, jest ze strony góry bardzo troskliwe.

Bycie zmarzniętym to nie zawody

Patrząc wstecz na tamten listopadowy rajd z Jake’em, cieszę się, że zawróciliśmy.

Wtedy byłam trochę poirytowana.

Zaplanowałam miłe popołudnie.

Miały być malownicze widoki.

Miało być triumfalne zdjęcie ze szczytu.

Zamiast tego skończyliśmy, siedząc w kawiarni, pijąc herbatę i jedząc ogromne kawałki ciasta.

Właściwie, teraz jak o tym pomyślę, to nie był taki zły obrót spraw.

Ale to doświadczenie czegoś mnie nauczyło.

Wędrówki w zimnie nie polegają na udowadnianiu, jak wiele niewygód potrafisz znieść.

Chodzi o rozumienie warunków, rozpoznawanie sygnałów ostrzegawczych i podejmowanie decyzji, które zapewnią bezpieczeństwo Tobie i Twoim towarzyszom wędrówki.

Bo najlepsze przygody na świeżym powietrzu to te, z których wraca się do domu i później można się z nich śmiać.

Najlepiej w suchych skarpetách.

I trzymając coś ciepłego.