Najbardziej niedoceniane umiejętności turystyczne dla początkujących

Najważniejsze informacje

• Najlepsze umiejętności podczas wędrówek nie zawsze są efektowne.
• Pewność siebie wynika z doświadczenia, a nie z drogiego sprzętu.
• Dobieranie własnego tempa jest ważniejsze niż szybki marsz.
• Uważność może zapobiec większości błędów początkujących.
• Przyroda bardziej wynagradza cierpliwość niż wytrzymałość.

Myślałem, że wędrówka to tylko spacer...

Zacznijmy od wyznania.

Kiedy pierwszy raz poszedłem na wędrówkę, myślałem, że to zasadniczo zwykły spacer. I tyle. Spacer z lepszymi widokami.

Spakowałem ogromną butelkę wody, dwa batoniki musli i pewność siebie kogoś, kto absolutnie nie miał żadnego powodu, by być pewnym siebie.

Dwadzieścia pięć minut później oddychałem tak, jakbym właśnie gonił pod górę uciekający wózek sklepowy.

Moja przyjaciółka Lauren szła obok mnie, podczas gdy ja udawałem, że nie mam problemu.

"Wszystko w porządku?" — zapytała.

"No jasne."

Ja nie byłem solidnym systemem wsparcia.

W pewnym momencie usiadłem na skale i przywiązałem się do niej emocjonalnie. Świetna skała. Solidny system wsparcia.

I wtedy nauczyłem się czegoś, o czym nikt nie mówi początkującym.

Najważniejsze umiejętności podczas wędrówek nie zawsze są oczywiste.

To drobiazgi, które docenia się dopiero po popełnieniu wystarczającej liczby błędów, by na nie zasłużyć.

Dlaczego początkujący skupiają się na niewłaściwych rzeczach

Kiedy ludzie zaczynają chodzić po górach, często skupiają się na:

• wymyślny sprzęt
• trudność szlaku
• prędkość marszu
• dystans

Wszystkie mają sens.

Ale naprawdę przydatne umiejętności?

Te rzeczy zwykle kryją się na widoku.

Nie są ekscytujące. Nie nadają się na Instagram.

Są po prostu niezwykle przydatne.

Coś w rodzaju kieszeni.

Mam zdecydowane zdanie na temat dobrych kieszeni.

W każdym razie.

1. Nauka dobierania własnego tempa

Ta umiejętność całkowicie odmieniła moje podejście.

Początkujący często zaczynają wędrówkę tak, jakby spóźniali się na spotkanie.

Zwolnij.

Nie, jeszcze wolniej.

Celem nie jest dotarcie na szczyt tak szybko, jak to możliwe.

Celem jest dotarcie na szczyt bez poczucia, że dusza opuściła twoje ciało.

Dobre tempo marszu powinno być możliwe do utrzymania.

Wiesz co? Nieważne, sformułujmy to inaczej.

Dobre tempo marszu to takie, które możesz utrzymać bez żałowania wszystkich swoich życiowych decyzji.

Tak jest lepiej.

2. Zwracanie uwagi na otoczenie

To brzmi nudno.

To nie jest nudne.

Uważność na świeżym powietrzu pomaga dostrzec:

• oznaczenia szlaku
• zmienna pogoda
• śliskie podłoże
• dzikie zwierzęta
• własny poziom energii

Pewnego razu przez dziesięć minut fotografowałem grzyba, który wyglądał tak, jakby oceniał mnie dość surowo, i całkowicie przegapiłem znak na szlaku.

To nie był mój najbardziej chwalebny moment.

Grzyb był jednak świetny.

3. Wiedza, kiedy zrobić przerwę

Zdecydowanie zbyt długo zajęło mi zrozumienie tej kwestii.

Z jakiegoś powodu początkujący uważają, że zatrzymanie się oznacza porażkę.

To nieprawda.

Zatrzymanie się to rozsądna decyzja.

Odpoczywaj, zanim się wyczerpiesz.

Pij wodę, zanim poczujesz pragnienie.

Jedz, zanim zgłodniejesz.

A właściwie... może poczekaj, aż poczujesz lekki głód.

Nie, chwila. Weź przekąski. Zawsze bierz przekąski.

To kwestia, przy której jestem gotów umrzeć.

Nie dosłownie. Miejmy nadzieję.

4. Komfort w obliczu tego, że nie wiesz wszystkiego

To może być najbardziej niedoceniana umiejętność podczas wędrówek.

Nie poznasz każdego szlaku.

Nie rozpoznasz każdej rośliny.

Nie zrozumiesz, dlaczego niektórzy wędrowcy potrafią rozpoznawać odgłosy ptaków z odległości trzech hrabstw.

To nic złego.

Przebywanie na łonie natury nie jest testem.

To część doświadczenia.

Mój przyjaciel Nate pewnego razu z pełnym przekonaniem rozpoznał ptaka jako jastrzębia.

To był gołąb.

Wciąż mu o tym przypominamy.

5. Mały ekwipunek, który rozwiązuje wielkie problemy

Jedną z rzeczy, które początkujący często przeoczają, jest to, jak przydatny może być wielofunkcyjny ekwipunek.

Nie musisz wypełniać plecaka dziesiątkami gadżetów, żeby czuć się przygotowanym. Czasami jeden kompaktowy przedmiot może zaspokoić wiele potrzeb. Dlatego narzędzia takie jak bransoletka survivalowa AzenGear z paracordu z krzesiwem cieszą się popularnością wśród miłośników aktywności na świeżym powietrzu. Łączy ona praktyczne funkcje awaryjne z lekką konstrukcją, pomagając zachować gotowość bez niepotrzebnego obciążania plecaka.

Zabawne jest to, że doświadczeni wędrowcy rzadko noszą więcej rzeczy.

Po prostu noszą ze sobą bardziej przemyślany ekwipunek.

To lekcja, której nauczenie się zajęło mi zdecydowanie więcej czasu, niż chciałbym przyznać.

6. Nauka dostosowywania się

Pogoda się zmienia.

Szlaki robią się błotniste.

Plany się rozpadają.

Umiejętność dostosowania się jest niezwykle cenna na świeżym powietrzu.

I szczerze mówiąc, w życiu też.

Czasami szlak, na który chcesz wejść, jest niedostępny.

Czasami przemakają ci buty.

Czasami kanapka się gniecie.

To ostatnie wciąż boli.

Chodzi o to:

Elastyczność za każdym razem wygrywa z perfekcją.

Och, to mi coś przypomina...

Kilka lat temu zabrałem banana na wędrówkę.

Wystarczy.

Tyle że zapomniałem, że jest w moim plecaku.

Sześć godzin później wyglądało to jak sztuka współczesna.

Do dziś sprawdzam plecak przed każdą wyprawą.

To kolejna niedoceniana umiejętność.

Uczenie się na własnych absurdalnych błędach.

7. Odczytywanie własnego poziomu energii

Doświadczeni wędrowcy są w tym zaskakująco dobrzy.

Wiedzą, kiedy:

• zwolnić
• przyspieszyć
• odpocząć
• jeść
• zawrócić

Początkujący często ignorują sygnały ostrzegawcze, bo chcą dotrzeć do końca.

Zły pomysł.

Twoje ciało zazwyczaj wie, co się dzieje, zanim zorientuje się twoje ego.

Posłuchaj go.

Przez większość czasu.

Nie wtedy, gdy domaga się drugiego śniadania. To co innego.

8. Zachowywanie spokoju, gdy coś idzie nie tak

Tej umiejętności nie poświęca się wystarczająco dużo uwagi.

Przeoczone rozwidlenie.

Niespodziewany deszcz.

Rozładowana bateria telefonu.

Takie rzeczy się zdarzają.

Panika rzadko poprawia sytuację.

Spokojni ludzie szybciej rozwiązują problemy.

Nauczyłem się tego po tym, jak przez piętnaście minut byłem przekonany, że się zgubiłem, choć szlak znajdował się dosłownie sześć metrów dalej.

Sześć metrów.

Chciałbym, żeby to była przesada.

Krótka lista kontrolna umiejętności początkującego

Oto kilka umiejętności, które warto ćwiczyć:

1. Dostosowywanie tempa
2. Zwracanie uwagi
3. Robienie przerw, zanim będzie za późno
4. Dostosowywanie się do zmian
5. Zachowywanie spokoju
6. Odczytywanie warunków na szlaku
7. Słuchanie swojego ciała

Zauważasz coś?

Żadna z nich nie wymaga drogiego sprzętu.

Ciekawe.

Umiejętność, o której nikt nie mówi

Oto najważniejsza rzecz.

Czerpanie przyjemności z samego procesu.

Serio.

Nie każda wędrówka musi prowadzić na ogromny szczyt.

Nie każda wyprawa na świeżym powietrzu potrzebuje epickiej historii.

Czasami najlepsze dni to po prostu:

• świeże powietrze
• znośna pogoda
• dobre towarzystwo
• przekąska, która przetrwała w plecaku

To wystarczy.

Właściwie to aż nadto.

Lekko przypadkowa dygresja

Skoro już mowa o przetrwaniu różnych rzeczy...

Kiedyś przez całą wędrówkę próbowałem sobie przypomnieć nazwisko aktora z serialu.

Nie mogłem sobie przypomnieć.

W chwili, gdy wróciłem na parking, nagle sobie przypomniałem.

Dlaczego mózg tak robi?

Nikt nie wie.

W każdym razie.

Zabawne w wędrówkach jest to, że najbardziej przydatne umiejętności rzadko wyglądają imponująco.

Są ciche.

Są praktyczne.

A one zwykle rozwijają się po jednym błędzie naraz.

Uczysz się dostosowywać tempo.

Uczysz się zwracać uwagę.

Uczysz się zachowywać spokój.

I zanim się obejrzysz, to ty pomagasz początkującym, zamiast samemu nim być.

No cóż... w większości.

Nadal potrafię dać się rozproszyć przekąskom i dziwnie wyglądającym grzybom.

Kup produkty aZengear na https://azengear.com lub #Amazon. Wysyłamy na cały świat.