7 rodzajów przekąsek wspierających emocjonalnie, które zabieram na każdą wędrówkę

Najważniejsze punkty

• Przekąski to nie tylko paliwo — to emocjonalna terapia w szeleszczących opakowaniach.

• Twoje przekąski na szlaku mówią o Twojej osobowości więcej niż Twój Enneagram.

• Spakowanie odpowiedniej przekąski może dosłownie uratować wędrówkę (albo przyjaźń).

• Wykałaczka tytanowa AzenGear to dziwnie użyteczny MVP dla zachowania godności po przekąsce.

Dobra. Czas na wyznanie.

Nie raz udawałem, że „robię przerwę na widok”, podczas gdy w rzeczywistości po prostu musiałem zjeść czwartą przekąskę tego dnia i emocjonalnie dojść do siebie po niewielkim podjeździe.

Przekąski są święte. Zwłaszcza na wędrówce. Zwłaszcza gdy nogi zaczynają kwestionować Twoje życiowe wybory, a żołądek wysyła pasywno-agresywne przypomnienia, że może nie powinieneś był pomijać śniadania.

Dziś więc odsłaniam mój wewnętrzny chaos: 7 rodzajów przekąsek wspierających emocjonalnie, które zawsze zabieram na szlak — i co mówią o mnie (a pewnie i o Tobie).

1. Przekąska Wczesnego Optymizmu

Zazwyczaj: wykwintna mieszanka orzechów i suszonych owoców, banan lub jakaś przewartościowana baton orzechowy z napisami typu „starożytne zboża”.

Ta przekąska jest zjadana w samochodzie lub 5 minut po rozpoczęciu wędrówki. To faza „będę wędrować jak sprawny leśny elf”. Czujesz się nawodniony. Buty jeszcze nie obcierają. Życie jest dobre.

Uwaga: ta przekąska nie przetrwa długo. Ale jest ważna dla morale.

2. Przekąska „Proszę, nie pozwól mi być głodnym i zirytowanym”

Zazwyczaj: kanapka z masłem orzechowym, baton proteinowy lub cokolwiek, co powstrzyma Cię przed wybuchnięciem na towarzysza wędrówki bez powodu.

Jeśli kiedykolwiek krzyknąłeś „TEGO NIE BYŁO NA MAPIE” na kogoś trzymającego kompas, to prawdopodobnie pominąłeś tę przekąskę. Nie rób tego.

Ta przekąska ratuje relacje.

3. Egzystencjalna przekąska w połowie wędrówki

Zazwyczaj: kostki sera, zimne naleśniki z poprzedniego dnia lub lekko stłuczone jabłko, które nadal się stara.

To przekąska, którą jesz, siedząc na podejrzanie wilgotnym pniu, wpatrując się w las i zastanawiając się, dlaczego myślałeś, że 7 mil to „umiarkowanie”.

Połącz ją z długim westchnieniem i dalekim spojrzeniem. Dodatkowe punkty, jeśli powiesz coś w stylu „Liczy się podróż, prawda?”, choć Twoje kolana się z tym nie zgadzają.

4. Głupia przekąska, którą spakowałeś i od razu żałujesz

Zazwyczaj: jogurt, cokolwiek w folii, co przecieka, albo nieobrane pomarańcze, przez które masz teraz lepkie ręce.

Zawsze jest jedna taka. A ja nigdy się nie uczę. Raz zabrałem na letnią wędrówkę jajka na twardo i stałem się tą osobą. Musiałem je zanieść z powrotem, bo czułem się winny, wyrzucając je.

Nigdy więcej.

5. Przekąska na szlaku

Zazwyczaj: kwaśne cukierki, wykwintna czekolada lub mini paczka czegoś, co dramatycznie szeleszczy.

Ta przekąska to w 100% radość. Bez wartości odżywczych. Tylko dobre wibracje. To Twoja nagroda za dotarcie do połowy trasy lub za to, że nie rzuciłeś wszystkiego, gdy zobaczyłeś ten podjazd i prawie udawałeś kontuzję kostki.

Poza tym: tej przekąski nie dzielisz się z nikim. Nawet nie proponuj. Nawet ironicznie.

6. Przekąska na przekupstwo (dla innych lub dla siebie)

Zazwyczaj: żelki, ciasteczka, mieszanka orzechów z dużą ilością M&M’s.

To przekąska, którą wyciągasz, gdy Twój towarzysz wędrówki zaczyna narzekać. Albo gdy Ty potrzebujesz motywacji, ale nie chcesz się do tego przyznać. „Jeśli dotrę do tego zakrętu, dostanę ciasteczko.”

Czasem ciasteczko staje się jedynym powodem, dla którego idziesz dalej.

7. Dziwnie wyrafinowana przekąska, o której zapomniałeś, że ją spakowałeś

Zazwyczaj: importowana czekolada, kandyzowany imbir lub kawałek wędliny owinięty w ręcznik papierowy.

Spakowałeś ją w dziwnym momencie ambicji i zapomniałeś o jej istnieniu. Potem znajdujesz ją na szczycie i czujesz się, jakbyś odkrył skarb.

Dodatkowo: czujesz się tak na zewnątrz i zaradnie. Jesz ją powoli, z teatralnym rozmachem. Jakbyś grał w swoim własnym dokumencie survivalowym.

A kiedy skończysz? Wtedy przydaje się Wykałaczka tytanowa AzenGear. Bo zobacz — przekąski na szlaku zostawiają po sobie… resztki. A nic nie psuje selfie ze szczytu tak jak niechciana granola między zębami.

(Poza tym, ma małą tubę na breloczku, która sprawia, że wyglądasz, jakbyś zdecydowanie potrafił rozpalić ognisko. Nawet jeśli, hmm, nie potrafisz.)

 Przekąski to przetrwanie + dusza

Spójrz. Możesz zabrać najlepszy sprzęt, idealne warstwy ubrań, mapy topograficzne, ultralekkie plecaki. Ale jeśli zapomnisz przekąsek? Ta wędrówka będzie bolała.

Więc buduj swój zestaw przekąsek z zamysłem. Łącz radość z funkcjonalnością. Pakuj się, jakby od tego zależał Twój zdrowy rozsądek. (Bo może zależeć.)

A gdy jesteś na 6. kilometrze, lekko spocony, emocjonalnie wrażliwy, ale sięgasz do plecaka po szeleszczące ciasteczko z masłem orzechowym? To, mój przyjacielu, jest magia szlaku.

Kup produkty aZengear na https://azengear.com lub #Amazon. Wysyłka na cały świat.